Oranje veld

Met regelmaat verbaas ik me over de wereld om ons heen. Of nog beter, het hele universum.Ik lees wat, probeer het te begrijpen, stel vragen en schrijf het vervolgens weer van me af. Wat uiteindelijk klare taal voor mij is blijkt voor anderen toch nog wat vaag en dat levert dan leuke gesprekken op. Sommige theorieën zijn ook niet van deze wereld. Higgsvelden, Higgsdeeltjes, quarks, verstrengeling en teleportatie. Ik heb er wel iets mee en…

"Oranje veld"

De roos van Jericho

Het is al een paar weken geleden dat mij moeder mij een bericht stuurde met in de bijlage een foto van een dor balletje plantaardig materiaal. De vraag is of ik weet wat het is? Behalve dood heb ik geen idee. En toch blijkt ook dat niet het juiste antwoord. De dorre bal blijkt een plant. En niet zomaar een plant maar een hele bijzondere. Ze noemen hem ook wel ‘de opstandingsplant’ omdat deze de…

"De roos van Jericho"

Zon-dag

Het was deze week koud én guur én nat én wit. De winter heeft voor mijn gevoel lang gekwakkeld. Even heb ik zelfs gedacht dat hij dit seizoen besloten had niet meer langs te komen, koning winter. Toch liet hij deze maand wel weer van zich horen. Het vroor en het regende én deze week was er ook weer sneeuw. Toch hoor ik zo nu en dan in de ochtend ook al tekenen van een…

"Zon-dag"

Zeester

Afgelopen vrijdag begint wat druilerig hier in het Limburgse land. Wanneer ik westwaarts rij ontmoet ik ergens in de buurt van Eindhoven een flinke mistbank, maar tegen de tijd dat ik het Brabantse land weer bijna verlaat is de hemel blauwer dan blauw. Ik kijk uit naar mijn weekendje westen. Lekker met de mannen naar het theater, een leuke verjaardag en een concert, wat zou ik nog meer willen? Naar het strand natuurlijk! De fout…

"Zeester"

Koning Winter

Ik dacht even dat het dit jaar aan ons voorbij zou gaan. En bijna had ik gelijk gekregen. Maar  afgelopen week was het dan toch zo ver. Strakblauwe lucht, prachtige ochtendzon en alles bedekt met een wit laagje poedersuiker.  Het heeft niet gesneeuwd en of we een witte kerst mogen verwachten weet ik niet. Maar het heeft prachtig gevroren en op alle planten in mijn tuin ligt een delicaat laagje rijp. Stiekem vind ik het…

"Koning Winter"

De maan

De maan, die bal die in al zijn verschillende fasen altijd zo vertrouwd aan de hemel prijkt. Hij is de vierde grootste maan van ons zonnestelsel en met een omtrek van 10.916 km en een diameter van 3476 km een serieuze knikker. Het is ook de enige natuurlijke satelliet die om onze aarde heen draait. De afstand tussen deze knikker en de aarde varieert wat, maar al met al komt het neer op een kleine…

"De maan"

Planten poepen niet

Onder de noemer vreemde gesprekken die tot denken zetten is dit er wel een. De aanleiding van het gesprek kan ik me even niet meer voor de geest halen, het is namelijk al een tijdje geleden, maar op enig moment drukt Paul zijn verwondering uit over het feit dat alles wat leeft poept. Die ik dan weer meteen inkop met de klinkende woorden ‘planten poepen niet’. We maken er over en weer nog wat grappen…

"Planten poepen niet"

Kriebelende kruipers

Kleine beestjes. Insecten, geleedpotigen, weekdieren. Ze hebben altijd mijn interesse gehad. Ik kan lang aan de rand van een perk zitten, kijkend naar de ijverige bedrijvigheid die zich daar, op het eerste oog vaak onzichtbaar, voordoet. Ik zie mieren, bijen, wormen, kevers allemaal door elkaar levend en allemaal druk met hun eigen ding. Insecten zijn zo anders dan wij en soms toch ook verrassend gelijk. Bijzonder aan deze dieren is dat ze hun harde beschermende…

"Kriebelende kruipers"

Dëulke

Ze zitten met een stuk of wat in de boom van de achterburen die grenst aan ons perceel. Zijn zijn pienter, snel, sociaal en uitgekookte opportunisten.  Ze vreten alles dat los en vast zit. Zo ook het voer dat ik voor de mezen en andere kleine vliegende vrienden in de tuin heb liggen. Maar het deert me niet. Ik vind het gezellige buren waar ik uren naar kan kijken. Mijn vader vertelt altijd dat zijn ouders er…

"Dëulke"

Keigaaf!

Ik sleep er mijn hele leven al mee. Dit tot, in mijn kinderjaren, ergernis van mijn moeder. Mijn zakken waren altijd gevuld met stenen schatten. En dit betekende uiteraard ook dat ze regelmatig door de wasmachine ratelde. Wanneer mijn moeder ietwat geïrriteerd vermeldde dat er weer stenen in haar wasmachine terecht gekomen waren, opperde ik altijd vrolijk “Je weet toch dat ik die altijd in mijn zakken stop!”. Ik deed mijn best ze eruit te…

"Keigaaf!"