Mispel

mispel
Het mag geen geheim zijn dat ik mijn tuin probeer in te richten zoals de natuur het zou doen.  Voor het ongetrainde, grijze betontuinen oog, ziet dat er wellicht wat rommelig uit. Maar de vogels, egels, kikkers, padden, salamanders en insecten vinden het heerlijk zo.

Zo laat ik bijvoorbeeld mijn uitgebloeide zonnebloemen staan. Ze zitten boordevol zaad en zijn een schuilplaats voor insecten. Vogels weten dat en bezoeken deze levenloze dorre stengels regelmatig.

Natuurlijk plant ik af en toe iets waarvan ik later denk dat dit niet echt nodig was. Zoals bijvoorbeeld mierikswortel. Dat komt van nature voor langs bijvoorbeeld de oevers van de Maas. Ik vind het een mooie plant en de wortel is erg smakelijk. Dus pootte ik jaren geleden een klein stukje van de wortel. De bladeren woekeren nu weelderig in mijn tuin en elke poging mijn tuin ervan te ontdoen mislukt. Elk minuscuul stukje wortel dat blijft zitten groeit weer vrolijk verder tot een nieuwe plant. Ook dat is de natuur. Ik probeer het wel enigszins in bedwang te houden maar laat het ook een beetje gaan zoals het gaat.

Daarnaast denk ik er al een tijdje over om een tiny forrest achter in mijn tuin aan te leggen. Dit behoeft geen onderhoud op den duur en de dieren kunnen er veilig vertoeven. Het lijkt me een nobel streven om dat stukje aarde dat volgens de belastingdienst van mij is, voor een deel gewoon van de aarde te laten zijn.

Dus plantte ik afgelopen herfst een aantal bomen. Eerst een mispel. Die wordt niet heel groot, het is meer een grote struik dan een boom. Maar ik vind de vruchten leuk en het is iets dat je niet snel meer vindt in een achtertuin, dus die moet er wel in. Daarna plantte ik ook nog een okkernoot en een tamme kastanje.  Die laatste twee hebben al hun blad al verloren en staan nu als twee zielige sprietjes achter in mijn tuin. Maar de mispel is veranderd van een onopvallend groen struikje naar een knalgele blikvanger midden in de tuin.

Wat een verrassing is dat! De gele bladeren vallen niet bij de eerste vorst op de grond. En als de ochtendzon ze beschijnt lijken ze wel van goud! De bladeren bevatten haartjes en voelen als fluweel. Dit gouden fluweel en een zonnige zaterdag nodigen uit tot het maken van een paar mooie foto’s en hopelijk weer een aardig blog!

2 Reacties

  1. Virginie Royen

    2 december 2019 op 10:44

    Prachtige foto van een prachtige boom. Maar de vruchten……… brrrrrr……echt goor ❗

  2. Dat vind ik hartstikke leuk. Tijdens mijn natuurwandelingen zie ik de seizoenen wisselen en de planten en bomen veranderen. Het liefste zou ik dan een foto’s maken, maar dan is de wandelgroep alweer weg. Dus laat ik het. Later wil ik dan alleen terug gaan, maar weet ik niet meer welke route het ook alweer was…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2020 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑