Nooit meer naar Limburg

Ho mensen. Stop het verre reizen! Ja dat Limburg is veel te ver weg. Ik ken een stadje, vlakbij Arnhem dat minstens zo heuvelachtig is. Al spreken we zelf liever van huchten. En als die stijl zijn, dan is het een stikke hucht. Bekend is natuurlijk de Grebbeberg dat een 7% stijging heeft. Zelf ben ik opgegroeid aan het Paardenveld. Deze hucht is 7,3% Ik ben er vorig jaar zelf enorm onderuit gegaan. Ik reed vanuit huis naar mijn ouders met gladde wegdekcondities. Ik weet dat er helaas al wat doden zijn te betreuren bij het naar beneden gaan icm verkeer van rechts en zo, dus ik weet genoeg. Ik ging dan ook pompend remmend met mijn handbike naar beneden en daar begon me ineens de fiets te glijden op zijn banden. Ik moest halverwege de hucht naar rechts, mijn ouders wonen een straat rechts van Paardenveld. Ik neem een bocht naar links en daarna wijd naar rechts. De handbike/rolstoel-combinatie kantelt en ik smak op de grond. Ik gleed flink wat meters door. Gelukkig voel ik op mijn benen toch al niets en mijn armen ook al minder, dus ik krabbelde snel overeind en hees me terug in de stoel. Ach, dacht ik, ik ben toch al gehandicapt…;- Het plaatje bij de tekst is halverwege het Paardenveld, ter hoogte van mijn ouderlijk huis. Je kijkt naar het meeste steile stuk dat dan nog moet komen. Hieronder een video met een klein plaagstootje naar mijn lieve vrienden in Limburg.

 

3 Reacties

  1. Deze Limburgse kan bevestigen dat het Rheense landschap minstens zo mooi is en voelt zich dan ook zeker niet onder de duiven geschoten.
    Dus al aan die drommen toeristen, gaat heen en verken het oosten des vaderlands! Wordt het hier tenminste weer een beetje rustiger 🤪

  2. Jee, ik schrik van je val in verhaal. Gelukkig reed er geen auto op dat moment. Aangezien je dit verhaal nu verteld over een eerdere winter neem ik aan dat alles goed is gekomen. De omgeving ziet er prachtig uit. Veel groen, dieren en oude gebouwen (zag ik in je koeien filmpje). Fijn dat je er zo naar toe kunt fietsen. Ook fijn dat je ouders zo dichtbij wonen. Wonen ze nog in het huis waar je bent opgegroeid? Mijn ouders wonen nog in het huis waar ik geboren ben en dat staat in Maastricht. Om die rede zal dat huis, die stad en ook Limburg altijd een plek in mijn hart houden. Mijn zoon is geboren in Den Haag, om die rede zal deze stad ook altijd in mijn hart belangrijk zijn. Natuurlijk is ook Den Haag prachtig, heel anders dan Maastricht. Zo voel ik me een maastrichtse en een haagse.

  3. Virginie Royen

    18 november 2019 op 09:47

    Unne fleenke sjuiver, vanaof unne fleenke pookkel! Jah…..zo noemen wij dat🙄

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2019 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑