Betonnen woestijn

Betonnen woestijnAls ik aan een woestijn denk dan zie ik veel zand, misschien wat rotsen, maar in ieder geval  weinig planten en ook weinig zichtbare dieren. De officiële definitie laat me weten dat er in een woestijn minder dan 200 mm neerslag per jaar valt en dat er daardoor weinig tot geen fauna te vinden is. Ondanks dat het hier duidelijk meer nattigheid geeft dan de voorgeschreven 200 mm moet ik door een nieuwsbericht van gisteren aan de woestijn denken.

Uit Zweeds onderzoek is gebleken dat we de klimaatverandering kunnen remmen wanneer we meer bomen planten. Planten in het algemeen en bomen in het bijzonder zetten CO2 om in zuurstof middels hun stofwisseling. Met heel veel meer bomen zouden we dus technisch gezien onze netto uitstoot kunnen verminderen of neutraliseren. We moeten dan wel een behoorlijk bos aanleggen. Er zouden volgens dit onderzoek 1 biljoen bomen nodig zijn om de uitstoot met twee derde te doen slinken. Omdat dat een nogal abstract getal is geven onderzoekers in Zürich aan dat het dan om 1 miljard hectare bos gaat.

Als goedgemutste burger zakt me van dit soort getallen de moed in de spreekwoordelijke schoenen. Zelfs wanneer je dit in voetbalvelden uit zou drukken is het een getal dat mijn voorstellingsvermogen in ieder geval te boven gaat. Gelukkig besluit het fragment met de geruststellende woorden dat uit satellietfoto’s is gebleken dat wanneer Rusland, Australië, Amerika en Europa samenwerken dit best een haalbare kaart zou moeten kunnen zijn.

Toch niet helemaal gerust sla ik de pagina om. Niet mijn pakkie an, ik kan hier moeilijk iets aan veranderen. En dat deze grootmachten op dat niveau samen zouden willen werken, lijkt mij niet heel realistisch. 

Nu ik zo in mijn tuin zit en om mij heen kijk zie ik vooral beton. Ook al heb ik mijn borders proppievol geplant met zoveel verschillende bloemen en planten dat ik de tel kwijt ben, ligt er toch nog een hoop bestrating in de tuin die ik liever ruimen wil. 

Ergens in de jaren ’90 of misschien wel ’80 van de vorige eeuw is de onderhoudsvrije tuin in zwang geraakt en creëerde iedereen zijn eigen privé woestijn achter en voor het huis. 

Als kind groeide ik op een grasveldje op. Er kwam modder aan mijn handen en ik plukte kruis- en aalbessen in de tuin. Ik kan me herinneren dat we op een gegeven moment zelfs balen stro achterom hadden liggen waar dan oesterzwammen op groeide die we met veel smaak gegeten hebben. De kippen zorgden voor de eieren en wat er precies met Flappie is gebeurd laat ik in het midden….

Nu zijn de meeste tuinen voorzien van tegels, grind of een combinatie van beiden. Me hier erg van bewust zijnde pak ik gaande weg steeds een tegel weg om deze te verruilen voor beplanting. Jonge boompjes die zo her en der spruiten verplaats ik naar de achterkant van mijn tuin waar ik een minibos in aanleg ben gestart. Ook merk ik dat ik eigenlijk meer werk heb aan het bijhouden van de bestrating dan aan de borders. Mijn plan om dus een onderhoudsvrije tuin te creëren met weinig bestrating treft zo dubbel doel. Hoewel klein, draag ik zo toch mijn plantje bij. Ik verminder het aantal stenen en verhoog mijn eigen genot en de zuurstofuitstoot van dit kleine lapje grond.

Als we nu eens met zijn allen zo af en toe, of met enige regelmaat, wat steen ruimen en wat groen toevoegen aan ons eigen kleine domein. Iedereen heeft wel ergens een klein hoekje waar gewoon de natuur haar gang kan gaan. Misschien dat we dan die wereldmacht kunnen laten zien dat samenwerken helemaal zo moeilijk niet is, terwijl we tegelijkertijd de door onszelf gecreëerde betonnen woestijn omtoveren tot een oase. Ergens moeten we toch dat ene zaadje planten dat kan uitgroeien tot een duurzame wereld.

2 thoughts on “Betonnen woestijn

  1. Wát een charmante en inspirerende verteller, die David Attenborough. Ja….zo ook jullie tuintje…charmant en inspirerend 🐀🐹🐦🦅🐍🦋🐚🐜🐌🐞🕷🐝🌸🌹🥀🌷🌻🌻🌻🌻🌲🍀🌼🌺

  2. Ook ik verbaas me over al die lelijke parkeerplaatstuinen. Toen ik hier 5 jaar geleden kwam wonen was onze tuin ook zo. Inmiddels is al het grind weg, de vlonder is weg en nu geniet ik van onze tuin tjokvol (grotendeels eetbare) planten, insecten en dieren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *