Slakkengang

Sinds ik de trotse eigenaar ben van twee Segrijnslakken heb ik me al bij hoog en laag verwonderd over deze bijzondere wezentjes. Ze zijn nieuwsgierig, helemaal niet sloom en bijzonder grappig om naar te kijken. Wat bedoelt was als een leuke leerzame kijkdoos voor onze neefjes is uitgegroeid tot een fascinatie voor deze dieren.

Mijn verbazing was des te groter toen ik een aantal weken geleden in hun terrarium een hoopje eieren ondergronds zag liggen. Stilzitten doen deze dieren dus allerminst. Ze zijn gegroeid als kool en aan de rand aan hun huis kan ik zien dat ze inmiddels volwassen geworden zijn. Dit bevestigen ze hier nogmaals door zich voort te planten.

Als de eieren na ongeveer twee weken uitkomen zijn, hoe klein ook, de slakjes helemaal compleet. Met huisje en al foerageren ze een weekje of wat ondergronds. Ze eten de eierschaal waar ze uit gekropen zijn op en als ze zich sterk genoeg voelen kruipen ze langzaam naar boven. Bovengronds gaan ze op zoek naar een bron van kalk en naar blaadjes of groente die ze graag eten.

De deksel van het terrarium waar ze in geboren zijn bevat te grote luchtgaten en al snel vind ik hen dan ook aan de buitenkant van het deksel. Meer dan zestig zijn het er. Ik kan ze onmogelijk allemaal houden, maar eenmaal gefascineerd door hen besluit ik er toch een stuk of tien in een andere bak over te zetten. Hun huisjes zijn zeer kwetsbaar nu. Dus eigenlijk kan ik ze niet optillen. Maar voorzichtig lukt het me toch ze om te zetten in een andere bak met smallere luchtopeningen. De rest geef ik terug aan mijn tuin. Onder de struiken laat ik ze vrij zodat ze op een beschutte omgeving een eerlijke kans hebben.

Eentje lijkt het wel leuk te vinden op mijn hand en er eens op ontdekking uit te trekken. Ik besluit het te filmen om de echte slakkengang vast te leggen en om jullie te laten zien hoe schattig deze leuke wezentjes zijn. Ik verwonder me erover dat zo een klein iets, helemaal compleet ter wereld komt en dan ook nog volledig zelfstandig blijkt. Een volwaardig wezen, met alles erop en eraan in een mini verpakking. Een wonder dat normaliter ongezien gewoon in onze achtertuin plaatsvindt.

 

2 Reacties

  1. Virginie Royen

    16 juni 2019 op 16:10

    TE SCHATTIG VOOR WOORDEN. WIE ONDEKT NOU ZO IETS ? IK BEN SPRAKELOOS ! ❤

  2. Meer dan 60! Je houdt geen plant meer over!
    Leuk om eens zo’n kleintje in actie te zien, ik vind em best wel snel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2019 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑