Hawking

Stephen Hawking

Hij overleed ruim een jaar geleden. Een markante persoonlijkheid, een groot wetenschapper en  een wonderlijk mens. Ruim een half jaar na zijn overlijden verschijnt er postuum nog een boek van zijn hand. Nou ja, hand. Stephen had ALS. Zijn spieren werkte steeds minder mee en gaandeweg de vele jaren die er sinds zijn diagnose nog volgde werd hij steeds afhankelijker van de techniek.

Volgens mij is er niemand die hem niet kent. Behalve aan de wetenschap doneerde hij ook zijn tijd aan een rol in the Simpsons en Star trek, had hij een tijdje zijn eigen serie op National Geographic en schreef hij meerdere boeken. Zijn beroemdste boek, A brief history of time, kreeg ik ooit van Sint en Piet. Anderen las ik ook. Maar dan was er dit postume werkje dat me maar bleef aanstaren vanuit het schap in de boekhandel. Ik ben er normaal niet zo behekst op. Postuum. Echter, zo blijkt, dit boek is door hem geschreven. Enkel het voorwoord was nog niet af. En de titel voorspelt veel ‘De antwoorden op de grote vragen.’. Daar ben ik wel benieuwd naar. Dus koop ik het boek.

Thuis ligt het een poos op tafel. Hugo begint er eerder aan dan ik en hij heeft het binnen no time uit. Toegegeven het is ook niet zo een heel dik boek. Dus eraan beginnen moet niet zo lastig zijn. Toch ben ik bang dat het niet naar verwachting is en dat dit postuum afbreuk doet aan hoe ik over de man denk.

Ik verzamel al mijn goede moed en begin toch maar te lezen. En ik blijf lezen. Het is niet de wetenschappelijk verhandeling die ik van hem verwacht. Hoewel alle grote vragen goed onderbouwt beantwoord worden is het een heel persoonlijk boekje. Een boekje vol hoop. Getergd door een enorme fysieke beperking laat Stephen zich niet uit het veld slaan. Hij vertelt over zijn jeugd. ‘Als jongen was ik bijzonder geïnteresseerd in hoe dingen werken.’ zo schrijft hij. Hij haalde van alles en nog wat uit elkaar, ook al lukte het niet altijd het weer in elkaar te zetten. Zijn nieuwsgierigheid deed hem onderzoeken hoe ook ogenschijnlijk eenvoudige dingen werkten en het stoomde hem klaar voor een leven als wetenschapper.

Hij verwondert zich over het menselijk brein. Hoe complex het is en hoe goed het in staat is om tot bijzondere ontdekkingen te komen. ‘Maar ieder brein heeft een vonk nodig om tot volledige wasdom te komen, de vonk van nieuwsgierigheid en verwondering.’ Ik glimlach bij het lezen van deze zin en lees hem nog eens. Ik ben het roerend met de man eens. Ik denk dat filosofie de grootste wetenschap van allen is. Want zonder dat voorstellingsvermogen, zonder de mogelijkheid die onze geest ons biedt iets voor te stellen, kunnen we geen enkele ontdekking doen. En het maakt het leven mooi. Nieuwgierigheid en verwondering zou gewoon een vak moeten zijn op elke school.

Hij eindigt zijn verhaal met “Kijk dus naar de sterren en niet naar je voeten. Probeer te begrijpen wat je ziet en vraag je af waardoor het heelal bestaat. Wees nieuwsgierig. En hoe moeilijk het leven soms ook lijkt, er is altijd iets wat je kunt doen en waarin je kunt slagen. Het is belangrijk dat je niet opgeeft. Laat je verbeelding de vrije loop. Vorm de toekomst.’
Woorden die het begin van zijn boek kracht bijzetten en waar ik me volledig bij aansluit.
‘Wees dapper, nieuwsgierig, vastbesloten, overkom tegenslagen. Het kan.’

Dankjewel Stephen voor al het werk dat je ondanks je beperking wist te verzetten, voor je bevlogenheid en karakter. En voor het schrijven van dit bijzondere boekje!

1 Reactie

  1. Virginie Royen

    12 mei 2019 op 16:33

    Dit maakt me idd nóg nieuwsgieriger dan ik al ben 🤓 Bedankt voor de tip.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2019 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑