Brunswijk

Steven Brunswijk

Het is al weer een paar maanden geleden dat de catalogus van het nieuwe theaterseizoen op de mat viel. Heerlijk om even door te spitten en wat dingen alvast te boeken. Dan weet je zeker dat je door het jaar heen zo hier en daar een avondje uit hebt.

Voor Hugo betekent dat meestal Jazz en ik kies daar tussendoor van alles wat. Ik word graag verrast en als de omschrijving me aanspreekt dan koop ik kaartjes. Zo zijn we al naar Ellen ten Damme geweest en naar modern ballet van Connie Jansen en nog zo wat van die dingen.

Tijdens het doorbladeren van de nieuwe catalogus stuit Hugo op een avondje Steven Brunswijk. Dol enthousiast zegt hij ‘daar wil ik heen!’. Beetje verbaast over zijn enthousiasme vraag ik wat hij speelt. Steven Brunswijk, zo krijg ik te horen, is de Braboneger.

Dat doet wel een belletje rinkelen. Wellicht wordt het een beetje flauwe avond maar het enthousiasme van Hugo doet me toch twee kaartjes kopen. We zien wel…. Alles gaat voorbij, ook een flauwe avond.

In het theater aan het Vrijthof is de bovenzaal voor deze happening afgehuurd. We zijn wat vroeg en moeten nog even wachten eer we binnen mogen. Maar uiteindelijk mogen we het zolderzaaltje betreden en komen we in een hele intieme kleine opstelling terecht.

Al snel blijkt dat Steven Steven is. Hij is volwassen geworden en heeft zijn Brabonegerjas aan de wilgen gehangen. Tuurlijk maakt hij grappen, soms zelfs een ‘bietje’ flauw. Maar hij verteld vooral zijn verhaal. Waar hij vandaan komt en waarom zijn achternaam ervoor zorgde dat zijn moeder samen met haar 5 kinderen uiteindelijk uit Suriname moesten vluchten. Hoe zijn ouders gevochten hebben voor een goede toekomst voor hun kinderen.

Hij haalt de slavernij aan en dat we vooral niet moeten vergeten dat daar niet alleen de blanken aan meegewerkt hebben. Persoonlijk heb ik daar nog nooit bij stil gestaan. Maar rijke Afrikaanse lieden haalden mensen uit het binnenland om ze aan de kust aan de witte mensen te verkopen. Rasisme is geen eenrichtingsverkeer en we moeten daar met zijn allen bewust van zijn. 

Steven brengt zijn verhaal met een knipoog. Maar hij laat helder en duidelijk weten hoe hij er over denkt. Onverwacht heeft hij me aan het denken gezet en ik denk dat ik daarin niet de enige ben.

Steven is Steven en hij wil bruggen slaan. Ik denk dat hem dit gisteravond goed gelukt is!

2 thoughts on “Brunswijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *