Ei

Ei : Honig boerenomelet en roerei

 Boodschappen doen is voor mij een redelijke uitdaging. Ik probeer op momenten te gaan wanneer het rustig is zodat ik niet te lang in de rij hoef te staan. En ik ga altijd naar dezelfde winkels zodat ik weet waar ik wezen moet en dit obstakel zo snel mogelijk genomen is.

Maar soms neem ik toch even de tijd om stil te staan bij een schap. Toen ik deze week een doosje eieren in mijn karretje stopte viel mijn oog op een bijzonder product.

Honig maakt pakjes die als basis moeten doorgaan voor boerenomelet en roerei. Ik was er altijd van overtuigd dat de basis van boerenomelet en roerei gewoon ei was. Blijkbaar heb ik dat mis. 

Als ik de twee vrij platte pakjes nader bestudeer zie ik dat het ‘met natuurlijke ingrediënten’ gemaakt is. Mijn argwaan is gewekt. Als je ergens op moet zetten dat de ingrediënten natuurlijk zijn, dan is dat blijkbaar niet meteen duidelijk. Op een zak aardappels of een komkommer staat niet ‘met natuurlijke ingrediënten’. Dat zou een compleet overbodige toevoeging zijn.

Dan is er nog dat kleine gemene woordje ‘met’. Het oogt of dit pakketje uit natuurlijke ingrediënten bestaat. Maar ‘met’ zegt dat er óók natuurlijke ingrediënten in zitten en daarnaast blijkbaar nog iets anders.

Nog steeds vraag ik me af wat je naast ei nog meer nodig hebt voor een omelet of roerei. Gelukkig is de verpakking daar ook vrij duidelijk in. Voor een boerenomelet moet je namelijk, naast dit pakje, ook zelf nog 6 eieren, 1 kleine ui, 125 gram champignons en 4 sneetjes volkorenbrood toevoegen. Voor de roereivariant geldt dat je 6 eieren, 50 gram achterham, 125 gram cherrytomaatjes en 4 sneetjes volkorenbrood nodig hebt. Beiden lijstjes lijken me een prima voorstel voor een lekker eiergerecht. Het enige dat ik nog zou willen toevoegen is peper en zout. Zouden dat dan de magische ingrediënten in deze verpakkingen zijn? 

De achterkant van beiden verpakkingen verklapt dat er naast wat gedroogde groentestukjes (die je dus ook gewoon vers had kunnen toevoegen) er vooral weipoeder (oftewel melkpoeder) en gistextract in zit. Dat laatste is een ingrediënt waar ik zelf vrij slecht tegen kan. Ik krijg er een naar gevoel en hartkloppingen van. Dus ik ga dit product zeker niet proberen.

Los daarvan blijf ik het een wonderlijk product vinden. Wie zou het bedacht hebben? En, misschien nog gekker, wie vond het daarna allemaal een goed idee? Hoe zou zoiets gaan bij het bedenken van een nieuw product? Ik neem aan dat het door een hele commissie moet en dan misschien nog langs een proeflokaal. Als het deze grondige toetsing heeft doorstaan komt het uiteindelijk in het schap terecht waar consumenten langslopen die dan denken ‘Wow, dat is wat ik echt nodig heb!’. Tenminste dat neem ik aan, als fervent pakjes en zakjes mijder heb ik daar geen idee van. Verbaasd en verwonderd doe ik de rest van mijn boodschappen.

5 Reacties

  1. Zo herkenbaar jouw verwondering! Wij koken niets uit pakjes/ zakjes, ook nooit gedaan en ook nooit gemist of gedacht dat ik dat nodig had om iets lekker te maken. Ik verbaas mij ook enorm erover dat het blijkbaar wel goed verkoopt. De keuringsdienst heeft er ook weleens een uitzending over gemaakt. Gekke wereld leven wij soms in 😊

  2. Virginie Royen

    30 december 2018 op 15:01

    OMG….waar is het EI-nde, als men zo’n onzinproduct op de markt brengt?? Rosalie, bedankt, ik ben op mijn hoede. Bij een soortgelijke ontdekking ben ik er als de KIPPEN bij om het met jou te delen 🍳

  3. Hilarisch he, de winkel staat vol met dat soort ongein.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2021 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑