Brightday

Brightday coding bot.

Het was een verhelderende zondag op een verder druilerige dag.
Ik had er een poos geleden samen met Corné al kaarten voor gekocht. Brightday. Naar eigen zeggen het grootste tech festival van Nederland dat we niet mogen missen. Het evenement vindt plaats in de buurt van Schiphol. Vanuit Maastricht een flink eind, maar ik mag bij mijn lieve neefjes en hun ouders in Leiden blijven slapen. Dat maakt de afstand heel erg haalbaar.

Ik rust goed voor, want dat moet zo tegenwoordig, en besluit op zaterdag al richting westen te gaan. Misschien kan ik dan nog even naar zee. Maar in ieder geval kan ik nog een nachtje slapen voordat de leuke, maar lange, festival dag gepland staat.

Het toeval wil dat Tjores (6) die middag een blokfluitconcert geeft in het buurthuis. Daar sla ik met liefde een rondje zee voor over. Het wordt een grandioos concert waarbij Sinterklaas liederen afgewisseld worden met Jazz. Van dat laatste wist ik niet eens dat het mogelijk was op een blokfluit.

Tjores is samen met zijn vriendje de Benjamin van het gezelschap. Ze spelen hun wangen rood en ik kan zien dat ze goed geoefend hebben. De juf is even enthousiast. Ze legt het publiek van trotse ouders en grootouders, en minstens een overtrotse tante, uit dat de stukken die gespeeld worden zeker niet eenvoudig zijn. Dat ze goed geoefend hebben en dat het prachtig klinkt.

Eerlijk is eerlijk. Ik ben zelf niet zo een fan van de blokfluit. Maar Tjores en zijn muzikale vrienden maken er een feestje van. Na afloop zijn er zelfgebakken pepernoten en gevulde speculaastaart. Een beter Sinterklaascadeautje kan ik mij niet wensen. Mijn schoenen zijn met liefde gevuld dit jaar. Na een gezellige dag en een leuke avond val ik tevreden in slaap in mijn Leidse bed.

’s Ochtends wordt ik vriendelijke gewekt door 3 paar kindervoetjes die de trap af trappelen. Beneden in de hal hebben ze de avond van tevoren hun schoen gezet.Tot op zolder hoor ik een enthousiast ‘ooooh cadeautjes’ klinken. Lachend bedenk ik me dat dit weer een mooie dag wordt. Opstaan is altijd een beetje een dingetje, maar eenmaal gedoucht en vers in de kleren loopt mijn motor weer. Deze ochtend kunnen we nog even spelen om na de lunch samen met Corné te vertrekken richting Vijfhuizen.

Corné vindt het nu toch wel een beetje spannend. Hij heeft samen met mama een paar dagen eerder nog op de website van Brightday gekeken en weet ineens niet meer zo goed of hij dit wel leuk vindt. Ik denk dat het wel los zal lopen maar verzeker hem ervan dat het zijn dag gaat worden. Als hij het niet leuk vindt, dan gaan we gewoon ergens anders heen. In de auto spreken we af dat hij vandaag de baas is, totdat we weer thuiskomen uiteraard, ik ben geen onruststoker.

Na een beetje zoeken vinden we de Expo Haarlemmermeer. Een enorme hal waar we dichtbij mogen parkeren, omdat dit handiger is met mijn rolstoel. Als we naar binnen gaan zie ik dat het dak volledig van glas is en bedekt met zonnepanelen. Zo kun je de panelen van onderop ook goed bewonderen. De ideale plek voor een festival als dit.

Corné besluit zijn jas aan te houden en al snel zijn we binnen. Na de eerste aarzeling van ‘waar moeten we naartoe?’ slaat het weer al snel om in enthousiasme. Van druilerigheid is hierbinnen geen sprake. We spelen eerst een spelletje in de stand van Nintendo. Daarna lopen we door. Er staat een rij voor het 3d tekenen, dus die slaan we even over. Maar dan botsten we op een stand met robots. Programmeerbots. Bedoeld als lesmateriaal, waar wij mee mogen spelen. De stappen die deze robot zet zijn voor te programmeren. Doe je het goed, dan legt hij het voorbedachte pad, nadat je op de ‘Go’ button gedrukt hebt, foutloos af. Maak je een foutje, dan maakt je bot dat ook. Heel leerzaam en heel leuk. Corné is dol enthousiast en ik moet hem ervan overtuigen toch ook nog even verder te kijken.

We lopen nog een eindje verder, we bouwen een robot van karton en elektronica en uiteindelijk programmeren we nog wat. Corné verteld me dat hij robots heel interessant vindt maar dat hij ook graag bij de drones wil gaan kijken. Dus besluiten we die richting uit te lopen.

En hij heeft honger. Bij de snoepstand staat een rij tot buiten, daar heb ik zelf niet zo een zin in. Maar iets verderop verkopen ze broodjes. We nemen een broodje en gaan aan een tafeltje zitten. Ik word op mijn wenken bediend want in de verte kan ik Sophia zien. De beroemde robot van Hansson Robotics. Van een afstandje volg ik het interview met haar en haar makers. Het blijft me boeien, Sophia. Wat kan ze echt en in hoeverre is ze toch gewoon voorgeprogrammeerd? Waarom willen we zo graag iets maken dat op ons lijkt? En moeten we, zoals onder andere Stephen Hawking voorstelt, ons zorgen maken over deze ontwikkeling?

Na ons broodje komen we aan bij het gedeelte waar de TU en Defensie zich genesteld hebben. Er staan duikboten, solarcars, quads, motorfietsen, 3d printers en lasersnijders. Vol verwondering loopt Corné tussen als dit moois door. Hij heeft heel veel vragen en is niet bang ze ook te stellen. Hij praat met studenten over duikboten en waterstof als brandstof. Hij heeft het met militairen over de voertuigen die er te kijk staan en spiekt onder de ‘motorkap’ van een echte hybride quad.
Hij laat een triplex plaatje laseren met zijn naam erop. Trots kijk ik van een afstandje wat een mooi mens hij aan het worden is. Hij is geboeid door alles om hem heen, hij durft vragen te stellen en te zeggen wat hij niet snapt. Daar loopt een wonderaar in de dop.

Om 18.00 sluit het festival haar deuren en lopen we allebei met een hoofd vol nieuwe informatie terug naar de auto. Wat een eer dat ik dit soort mooie dingen met deze mannen delen mag.
In januari zijn Tjores en Pierre weer aan de beurt. Dan gaan we samen gezellig naar het theater.
Voor nu geniet ik nog even na van deze dagen. Ik geniet en verwonder….

6 Reacties

  1. Een mooi stukje dankbaarheid. Jammer dat het web daar nou niet van overloopt. Bis!

    • Bedankt voor je reactie!
      Laten wij, als Wonderwerpen, ons daar nu eens hard voor maken.
      Misschien dat het web er dan nog een stukje mooier op wordt.
      Leuk dat je ons volgt!
      Tot nog eens 😉
      Rosalie

  2. De liefde voor deze lieve mannetjes spat er van af.

  3. Virginie Royen

    7 december 2018 op 22:56

    Zoooohoooo trots op al die mannekes om jou heen ❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2021 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑