Piet

Piet: PepernotenOmdat ik een drukke week gehad heb, ben ik voor deze ene keer op zaterdag boodschappen gaan doen. Ik heb een hekel aan op zaterdag boodschappen doen. Het hele land trekt er dan op uit om de weekvoorraad weer aan te vullen. Ze laten karretjes slingeren of blijven midden in het pad stilstaan. De wat minder mobiele medemens rijdt met zijn rollator of scootmobiel zo tegen je hielen en de rij bij de kassa is tergend lang. Heel gezellig dus.

Ik zou ook op zondag kunnen gaan. Maar dan is kazerij dicht en die sla ik liever niet over. Dus zet ik me schrap en rij richting supermarkt.

Eenmaal mijn auto geparkeerd hoor ik vrolijk toeterende scooters door de straten scheuren. Wanneer ik richting Kazerij Verschuren loop zie ik Pieten door de straat lopen en snoepgoed uitdelen aan de kinderen en volwassenen. In dit dorp is Piet overwegend bruin geschminkt. Een enkeling is blank en ik zie geen regenbogen of stroopwafels of wat dan ook door de straten banjeren.

Bij de kazerij worden er wat grappen over en weer gemaakt. Of ik ook mijn schoen ga zetten vanavond? Tuurlijk, je weet maar nooit. Maar ik ga niet zingen, dat vergroot mijns inziens de kans op een geschenk niet. Mijn zangtalent zal welke inbreker dan ook verjagen, of die nu iets komt brengen of halen.

Met een zak vol lekkerheden ga ik verder op pad. Volgende stop is de supermarkt. Ik haal diep adem, worstel me aan een karretje, steek de straat over en loop de supermarkt in.

Wat is hier aan de hand? Er staan niet alleen rijen mensen aan de kassa te wachten op hun beurt, maar er lijkt zelfs een rij te zijn ontstaan voor het toegangspoortje van de supermarkt. Als ik dichterbij schuifel zie ik wat er gaande is. Een aantal Pieten hebben besloten naast dit poortje, op de grond, cadeautjes in te gaan pakken voor de kinderen die met hun ouders de supermarkt betreden.

Het aangezicht van de cadeautjes en snoepgoed doet alle jonge kinderen daar stoppen. Er staat een menigte te kijken naar de Pieten en hier en daar krijgen kinderen wat snoep of een kleinigheidje. Groot en klein blijft voor de ingang staan, want als het gratis is wachten we gewoon. Wij willen ook. Geen discussie over kleur, gender of afkomst. Allemaal hetzelfde, wij willen gewoon een cadeautje.

Na wat heen en weer gepor met mijn kar lukt het me dan toch de supermarkt te betreden. Ik verbaas me over de onhandige plek waar men besloten heeft dit evenement te organiseren. Ik denk dat de Pieten zich hier inmiddels ook van bewust zijn en hoor een blanke Piet tegen de menigte roepen dat ze zich wat anders moeten verdelen.
Dat gaat moeizaam, een goede positie geef je immers niet zomaar op. Je weet nooit wat je ervoor terug krijgt. Wat als de cadeautjes zometeen op zijn? Maar na wat aanwijzingen roteert de groep, als een kolonie pinguïns die warm probeert te blijven in de winter, weg van de ingang van de supermarkt.

Als ik door de supermarkt loop zie ik dat er ook huppel Pieten en ren Pieten door de winkel sjezen op zoek naar kinderhanden om te vullen. Toch wel gezellig.
Ik kan me als kind nog goed herinneren dat ik dit een onwijs spannende tijd vond.
Wanneer ik eindelijk aan de kassa sta en ik al mijn spullen op de band gezet heb, zie ik in mijn ooghoek dat de Pieten de ingang van de supermarkt toch nog steeds bezet houden. Ik moet er een beetje om lachen.

Mijn opa heette ook Piet. Opa Pietje noemde ik hem. Hij was ook een soort hulpje, van oma. Opa zei altijd “Och meadje, ut deit nieks.” dat vrij vertaald “Och meisje, het doet niks.” (het maakt niet uit) betekent. Opa had gelijk, het maakt niet uit. Het is zaterdag en vandaag arriveert Sinterklaas met zijn knechten in ons land. Vandaag bezetten ze de ingang van de supermarkt en rijden ze luid toeterend door het dorp. Schoentjes worden van wortel voorzien gezet, gedichten worden opgesteld en liedjes gezongen.
En het enige waar ik aan kan denken bij de aanblik van deze gezellige opstopping is ‘och meadje, ut deit nieks’.

2 Reacties

  1. Virginie Royen

    18 november 2018 op 23:20

    PIET….de goedzak ❤

  2. Je hebt me weer heerlijk meegenomen in je verhaaal….als een kolonie puiguins 😊 zie het zo voor mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2021 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑