Cruise control

cruise control

Iedereen die ons kent weet het. Wij geven geen drol om auto’s. Ik ben nu 37 en aan mijn tweede auto ooit bezig.

Mijn eerste karretje was een knalgele Suzuki Alto 1.0, uitvoering tractor. Geen stuurbekrachtiging en uiteraard handgeschakeld. Het beestje heeft me nooit in de steek gelaten maar drie jaar zand, zout en leven aan zee zijn hem uiteindelijk fataal geworden. De kosten voor vervanging van de vooras waren velen malen duurder dan het wagentje nog waard kon zijn. Met spijt moest ik besluiten afscheid te nemen van mijn trouwe kameraad.

We gingen op zoek naar een nieuwe ‘gebruikte’ waar we nog een tijdje mee voort konden. Hugo opperde nog ‘laten we kijken voor een automaat’. Daarin toch een beetje eigenwijs, vond ik dat helemaal geen autorijden. Ik wilde het liefst in de benzine ‘roeren’ en was er tevens van overtuigd dat hoe meer poespas aan een auto hoe gevoeliger voor allerlei onheil, met waarschijnlijk een kortere levensduur tot gevolg. Hugo ging mee in mijn gedachte zolang er maar ruimte in de auto bleef voor een drumstelletje of wat en de auto toch klein en zuinig genoeg was om ons niet op onnodige kosten te jagen.

Uiteindelijk viel onze keuze wederom op Suzuki, ditmaal een Splash met stuurbekrachtiging maar nog steeds 1.0. Toch voelde het als een flinke update. Hoewel een tweedehands wagen (ik zie het nut van het aanschaffen van een nieuwe niet in) voelde ik mij uitzonderlijk luxueus uitgerust met deze nieuwe bolide. We hebben er inmiddels vele tevreden kilometers opzitten en we hopen dat deze er ons ook nog zeer veel geven gaat. Ook hier weer geen gezeur, doet altijd wat je ervan verwacht en er zijn geen hoge kosten aan verbonden.

Ondanks dat het indrukken van de koppeling en het gas geven en remmen me nu meer moeite kosten dan ooit ben ik nog steeds gelukkig met ons autootje. Ik probeer mijn actieradius weer wat op te rekken en als daar een fysieke rekening voor betaald moet worden dan is dat maar zo.

Afgelopen donderdag had ik afgesproken met Paul. Ik zou een kopje koffie bij hem gaan drinken en daarna doorrijden naar Leiden om gezellig bij Michèle te kokkerellen en logeren. Maar Hugo wilde donderdagavond graag gaan repeteren. Dat kon zijn, maar ik was toch niet voornemens mijn afspraken af te zeggen. Ik had er te veel zin in.

Omdat Hugo niet graag in andermans auto rijdt en ik daar verder het probleem niet zo van inzie heb ik mijn ouders gevraagd of ze voor deze twee dagen van auto met ons willen ruilen. Hugo had alleen donderdagavond een auto nodig en mijn moeder kon dus gewoon overdag met de Suzuki gaan werken. Ze hadden er gelukkig geen bezwaar tegen.

Maar mijn vader is wel een beetje autofiel. Hij wil graag in een stoere auto rijden en zoals zovelen van hun leeftijd begon hij een aantal jaar geleden aan een ‘hybride bak’. Die zijn per definitie automaat en deze beschikt ook nog over cruise control. Ik heb al vaker in de auto gereden, maar dan korte stukken. ’s Avonds even snel naar een lezing hier in de stad, zoiets, meer niet. Maar nog niet eerder reed ik er grote stukken mee, laat staan dat ik de cruise control probeerde.

Ik denk dat mijn vader het toch wel een beetje spannend vond. Dat zijn karretje eerst helemaal naar het oosten moest om daarna ook nog af te reizen naar de grote stad, waar hij dan een nacht moest verblijven zomaar in de buitenlucht. Zelf vond ik het niet zo spannend. Het is altijd even wennen wanneer je van een handgeschakelde auto in een automaat stapt, maar dat gevoel ben ik na 300 meter kwijt en dan gaat alles gewoon z’n gangetje.

Donderdagochtend eenmaal op weg dacht ik ergens in de Prins Willem Alexandertunnel ‘ die cruise control moet ik toch eens proberen’. Geen idee hebbende hoe zoiets werkt probeerde ik een aantal knopjes en schakelaars en al snel had ik in de gaten hoe het werkte. In het begin is het raar om het gas gewoon los te laten en niet constant met je voet klaar te staan bij de rem. Ook vreemd is het wanneer je omhoog rijdt en je voelt dat de auto gas bijgeeft om de snelheid aan te kunnen houden zonder dat jij iets doet. Maar al snel had ik het onder de knie en ik ben zeer ontspannen richting Veenendaal gereden. Compleet uitgerust kwam ik daar aan en we hebben er een mooie middag van gemaakt.

Door naar Leiden bleek zelfs in het drukke westen cruise control mij goed gezind.
Richting Utrecht wordt er veel geflitst en zijn er her en der traject controles en op de N11 moet je ook altijd flink op de snelheid letten. Maar dat hoefde nu niet. Ik stelde de cruise control in op de daar gelde snelheid en ik kon me met andere zaken bezig houden dan het ontwijken van bekeuringen.

Ik merkte dat ik naast het genot van rustige voeten, ondanks de lange reis, ook veel meer aandacht over had voor het verkeer. Het rijden was velen malen ontspannender dan handgeschakeld en ik kwam ontspannen en niet eens echt vermoeid aan bij mijn lieve vriendin Michèle in Leiden. We hebben er een leuke avond van gemaakt en vrijdag ochtend ben ik gezellig nog even naar mijn oude schooltje gegaan, heb ik hier en daar een oud collega verbaast, ben ik zelfs nog even door onze oude, rode, buurt gereden om daarna een harinkie te scoren aan de boulevard en even te jutten aan zee. Voor mijn voeten was dat  wel wat veel, maar ik had ze toch veel minder nodig dan in mijn eigen auto de komende reis, dus die ging ik met vertrouwen tegenmoet.

Nu weet ik dat cruise control geen nieuw wonder is. En dat de meesten die dit lezen denken ‘oud nieuws’, maar voor mij was dit wederom een van de vele technologische openbaringen van de afgelopen tijd. Ik ben helemaal voor, het maakt het rijden niet alleen makkelijker, maar ook veiliger. Je hoeft minder bezig te zijn met de snelheid (en wat de overheid daarvan vindt) en kunt meer focussen op wat er echt toe doet, de weg.

Ik heb nog steeds geen interesse in auto’s, maar ik hoop dat alle bolides die tegenwoordig van de band afrollen standaard worden uitgerust met deze, voor mij nieuwe, technologie. En mocht ons eigen oude beestje er toch uiteindelijk weer eens de brui aan geven dan ga ik zeker voor een upgrade naar een versie met al deze nieuwigheden. Tot die tijd hebben mijn ouders er mij van verzekerd dat ik voor dit soort ‘monsterritten’ hun auto lenen mag. Ik weet zeker dat ik daar royaal gebruik van ga maken!

4 Reacties

  1. Netteke Verstappen 😄😘

  2. Wat ben je toch een heerlijk mens!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2021 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑