Artificiele intelligentie III ‘Wie is bang?’

Artificiele intelligentie III 'Wie is bang?' de denkende robot.Afgelopen week heb ik het een en ander uitgelegd over evolutie en waarom het niet altijd de slimste zijn die overblijven. Wij zijn de meest sociale van de groep mensachtigen uit de prehistorie en hebben daarbij relatief kleine hersenen. Het feit dat wij onze kennis deelden maakte onze overlevingskansen groter. Niet het feit dat we de grootste spieren of hersenen hadden.

In vergelijk met de ontwikkelingen van met name sociale bots als Sophia, zou je kunnen zeggen dat zij uitzonderlijk goed is in het delen van haar kennis met haar soortgenoten en dat ze daarnaast ook zeer sociaal is. De vraag is dan of robots als Sophia uiteindelijk ons gaan overheersen en op evolutionair niveau de volgende overheersende soort op deze aarde zullen zijn.

Er is een groep mensen die zegt van niet. Want ja, we zijn natuurlijk niet gek. We bouwen toch zeker geen machine die ons uiteindelijk overtroeft. Wanneer we zulke intelligente apparaten gaan bouwen coderen we regels in hun mechanisme waar ze niet onderuit kunnen. Regels vergelijkbaar met de drie wetten uit Isaac Asimov’s ‘I Robot’. Wij bouwen geen bots die de mensheid kwaad zullen doen.

Op de eerste plaats kun je je natuurlijk afvragen of dat waar is? We zijn immers koning in het bouwen of ontwikkelen van zaken die de mensheid niet heel goed gezind zijn. Dus waarom zou dat in dezen anders gaan? Maar goed, laten we stellen dat we ons keurig gedragen en we machines ontwikkelen die vele malen intelligenter en socialer zijn dan ons en dat we hen regels geven die ervoor zorgen dat ze ons geen kwaad zullen doen. Zullen ze zich dan ten alle tijden aan die regels houden? Zo vriendelijk als wij mensen zijn, zo vaak overtreden we de wet…
Als zelfdenkend intelligent wezen bepaal ik zelf toch zeker wel wat goed is voor mij en wat niet.

Je begrijpt er is ook een groep mensen die met enige twijfel en argwaan kijken naar de recente ontwikkeling in de robotica. En die mensen zijn niet de minste. Stephen Hawking en Elon Musk vertellen ons dat het niet verstandig is zulke slimme apparaten te bouwen.Het is volgens hen niet verstandig omdat dit in de toekomst de ondergang van de mensheid zal betekenen.

Meteen springen mijn grijze cellen van Sophia naar Bas. ‘Wie is Bas?’ Bas Haring, bijzonder hoogleraar aan de universiteit van Leiden. Bas is filosoof en denkt na over allerlei kwesties. Gelukkig schrijft hij ze zo nu en dan op, zodat ook wij erover kunnen prakkeseren. In ‘Het aquarium van Walter Huismans’ vraagt hij zich af waar onze zorg voor de toekomst vandaan komt en probeert hij te achterhalen of het erg is als wij de toekomst voor onze nakomelingen in onze ogen verpesten.

Hij vraagt zich daarin ook af of het erg is wanneer er een soort uitsterft? Het antwoord is nee, eigenlijk niet. Het is jammer wanneer er geen tijgers, olifanten of haringen meer zijn. Jammer voor ons, maar niet erg. We kunnen goed leven zonder al deze wezens en de aarde blijft gewoon draaien. Dus ondanks onze emoties bij dit onderwerp moet de conclusie zijn dat dit niet erg is.

Als vanzelf komt dan natuurlijk ook de vraag ‘Is het erg als de mensheid uitsterft?’ in onze gedachten. Het antwoord dat Bas geeft is gelijk aan mijn visie op dit punt. Kort door de bocht, nee het is niet erg wanneer de mensheid uitsterft. Het kan niet erg zijn, omdat het voor niemand erg is. Wanneer er geen mensen meer zijn, kan er ook niemand denken, ‘Goh, toch erg dat we er niet meer zijn.’. Of het leuk is wanneer we stoppen te bestaan is een andere vraag. Maar erg is het dus niet. Ook na de mensheid blijft de wereld gewoon bestaan.

Dus stel, stel dat met al onze goede bedoelingen robots in de toekomst onze touwtjes overnemen en besluiten dat wij er niet meer toe doen, een klopjacht op ons openen en zorgen dat de mens stopt te bestaan. Dan is dat erg jammer, maar niet erg. De wereld leeft dan gewoon verder met een nieuwe leider van staal en silicium aan het roer.

Toch ben ik nog steeds niet bang dat dit gebeuren zal. Wellicht komen er slimme bots, wellicht hele slimme. Zo intelligent dat we ze als levend moeten gaan beschouwen en zelfs moeten erkennen dat ze slimmer zijn dan ons. En misschien nemen ze de touwtjes dan wel van ons over. Maar ik twijfel of ze ons dan ook werkelijk willen uitroeien. 

Volgende week zal ik in het laatste deel over dit, voor mij heel boeiende, onderwerp uitleggen waarom ik daar niet zo bang voor ben. Misschien heb je er zelf ook ideeën over, daar ben ik altijd heel benieuwd naar. Laat je gedachten vooral de vrije loop in de comments onder aan dit artikel, ik lees ze met veel plezier. 

1 Reactie

  1. Virginie Royen

    1 september 2018 op 10:18

    Van achter mijn dochter’s rok zal ik meekijken en ben ik niét bang….💋

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2019 Wonderwerpen

Thema door Anders NorénOmhoog ↑