Een kennismaking met de gorilla’s Deel 2

Ik vond apen stom. Apen zijn druk. Apen schreeuwen. Apen stinken. Apen zijn aanstellers. Dit is in het kort en enigszins gekuist mijn idee over de aap in het algemeen en de chimpansee in het bijzonder. Ik kon maar niet begrijpen waarom het toch altijd zo druk was in de dierentuin bij de apenkooi. Apenkooien was op school het minst erge van gym en ook daar zijn bovenstaande omschrijvingen op van toepassing. Het meest gênante bij apen in de dierentuin zijn de toeschouwers. Let daar maar eens goed op wanneer je daar eens staat. Om de 10 seconden de leuke vader met zijn “kijk eens Pietje, dat ben jij joh”. Kinderen die ineens gekke bekken gaan trekken, terwijl ze bij voorgaande kooien zo rustig waren. En dan de hele tijd, zowel de ouders als de kinderen, dom lachen om die apen. Terwijl de aap gewoon lekker zichzelf is en apengedrag vertoont, slaan de toeschouwers zich een blauwe knie van het lachen, om vervolgens weer zwijgend naar de volgende gekooide attractie te gaan.

Kortom, Paul en apen, das was hem niet. En dan ineens….ik kijk de documentaire Virunga op Netflix en val van de ene in de andere verbazing. Beschermde gorilla’s die betrokken worden in een vuige oorlog van hun collega-primaat de mens. Ik zie heftige emoties bij gorilla’s. Angst, tranen en hun oren afdekkend bij weer een mortier-inslag. Ik zie rangers die met gevaar voor eigen leven passievol het leven van de gorilla’s beschermen. Ik maak kennis met de Belgische aristocraat Emmanuel de Merode, de eigenaar van het Virunga national park dat met zijn 8.000 km² op de Unesco Werelderfgoedlijst staat. Ik kijk met betraande ogen naar de inwoners van Congo die de bergen invluchten. Ik val van mijn stoel van verbazing van de hebzuchtige militairen die het Virunga park met al zijn prachtige flora en fauna betrekken in een zinloze burgeroorlog.

Met een harde klap sla ik mijn macbook dicht. Ik voel me boos, verdrietig en machteloos. Ik wil wat doen. Ik wil dieren helpen. Ik wil niet dat zij worden betrokken in het bloedige slachtveld van ons mensen. Ik ga informatie verzamelen over het Virunga park. En dan stuit je vanzelf op de gorilla’s. Hoe langer ik kijk, des te meer indruk maken deze vriendelijke reuzen. Ik ga verder zoeken dan de oppervlakkige documentaires. Ik begin boeken te kopen over het leven van de gorilla en zo zit ik juni 2018 met een passie voor gorilla’s. Ik begin hun leven te begrijpen. Wat ik lees in studies ga ik herkennen in het gedrag dat ik op Youtube documentaires zie.

Ik lees over opvangcentra voor jonge gorilla’s in Congo. Ik lees over zwaar gestresste jonge gorilla’s die getuige zijn geweest van de zinloze afslachting van hun ouders en alle andere dieren van de groep waar ze tot voor kort nog bij hoorden. Ik zie hoe mooi deze opvangcentra omgaan met de kleine zwarte wezentjes voor wie de wereld er weer iets beter begint uit te zien. Daar gaat mijn geld heen! Naar een opvangcentrum voor gorilla-weesjes. Mijn zoektocht eindigt bij de gorilla-stichting Nederland. Ik besluit 2 gorilla’s te adopteren door maandelijks een bedrag over te maken. Dit zijn de certificaten die daar bij horen:

Ik zal jullie nog wel vaker gaan vertellen over dit rustige, mooie en vredelievende dier. Mocht ik jullie hebben opgewarmd om ook deze met uitsterven bedreigde dieren te helpen, ga dan eens naar www.gorillastichting.nl

2 thoughts on “Een kennismaking met de gorilla’s Deel 2

  1. Hee Paul, bedankt dat je ons meeneemt in jouw zoektocht deel 1 en deel 2. Een prachtige reus en verrassend hoe klein hun jongen worden geboren. Uitsterven is té aangrijpend.
    Moeten we de natuur niet méér zijn gang laten gaan? Wij, als mens, zijn inderdaad niet het meest charmante onderdeel hiervan. Zodra we ergens “last” van hebben gaan we in de “verdediging”. Dat is al miljoenen jaren het geval. Er is al heel wat flora en fauna verwoest om voor ons een leefgebied te creëren. Stel je voor…..er liep nog een dinosaurus in je achtertuin of in je straat?
    WE’RE IN CONTROL!
    Groeit er onkruid of eet een slak van je sla? We zullen het met hand en tand bestrijden.
    De everzwijnen in ons bos? Wordt hun aantal te groot, dan komen ze jouw tuin omwoelen. Neehee, daar steken we een stokje voor. BHANG!!….Wildzwijnpaté.
    Eet de buxusmot jouw duur betaalde plantjes op? Pssssjjjtt….weg ermee!! Blijken nog echte vechtertjes te zijn ook.
    In ons gebied werd de korenwolf beschermd verklaard….vermenigvuldig….vermenigvuldig….wederom komen we in actie. En dan zijn er ineens weer te weinig. We wilden toch niet dat ze zich te goed deden aan onze gewassen?
    Tja, gedurende ons bestaan zal er al eens iets uitsterven. MAAR…om gorilla’s in onze oorlogen te betrekken….gruwelijk!!
    Dankzij de inzet van veel mensen gaan we dit een halt toeroepen.
    WE’RE IN CONTROL! Soms beangstigend en soms bemoedigend …..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *