De sleutel – 6 –

Als ik wakker word voel ik de warme zon op mijn gezicht. Ik draai me om en voel iets kriebelen aan mijn neus. Als ik mijn ogen opendoe zie ik groen. Alleen maar groen. Ik ga rechtop zitten en kijk om me heen. Het gras om me heen wordt gestreeld door de ochtendzon. Een prachtig stralend groen tapijtje bezaaid met madeliefjes. Ik weet het weer. Gisteren verdwaalde ik in het bosje achter mijn huis, ik…

"De sleutel – 6 –"

Brood voor Victor

Toen ik gisteravond het deeg voor mijn nieuwe broden aan het kneden was moest ik ineens aan vroeger denken. Als kind kwam ik graag bij mijn grootouders. Ze hadden een groot huis en een huishouden van Jan Steen. Ik kon me er uren vermaken aan de bosrand en ook het huis zelf was voer voor verwondering. Ik toog met regelmaat naar een van de zolders om op zoek te gaan naar verborgen schatten. Er lag…

"Brood voor Victor"

De Sleutel – 5 –

Het bosje dat zich door de jaren heen achter het tuinhuisje van mijn man gevormd heeft lijkt ineens mijn bijzondere aandacht te hebben. Als door een ander aangedreven word ik er heen geleid. Mijn benen voelen als lood, mijn voeten alsof ik zojuist de volledige Nijmeegse vierdaagse in een dag heb afgelegd. Bij de rand van het kleine bosje aangekomen duw ik wat takken opzij en stap ik de koele donkerte van een heus bos…

"De Sleutel – 5 –"

Buckminsters koepels

Buckminster Fuller. Doet het een belletje rinkelen? Nee? Bij mij ook niet. Totdat ik onlangs een documentaire van de BBC, uit 1964, met de klinkende naam ‘The world of Buckminster Fuller’ zag en kennis maakte met een heel bijzonder mens. Fuller noemt zichzelf ‘ontdekker van structuren’. Al in 1927 belooft hij zichzelf zijn best te gaan doen om de werkzame principes van het universum te ontdekken en ze te delen met zijn medemens. Afgaande op…

"Buckminsters koepels"

Ei

 Boodschappen doen is voor mij een redelijke uitdaging. Ik probeer op momenten te gaan wanneer het rustig is zodat ik niet te lang in de rij hoef te staan. En ik ga altijd naar dezelfde winkels zodat ik weet waar ik wezen moet en dit obstakel zo snel mogelijk genomen is. Maar soms neem ik toch even de tijd om stil te staan bij een schap. Toen ik deze week een doosje eieren in mijn…

"Ei"

De Sleutel – 4 –

Achter in onze tuin staat een hutje. Hugo noemt het zijn mancave. Het zal wel. Het is een hoek van de tuin waar ik zelden kom. Ik laat het een en ander er zijn gang gaan en zorg er zo voor dat biodiversiteit weer een kans krijgt. Met enige regelmaat hoor ik egels piepen en krekels zingen. Ook de vogels vinden het er gezellig en de mezen kwetteren dat het een lieve lust is. Ondanks…

"De Sleutel – 4 –"

Het verzoek

Het jaar is weer bijna voorbij. Het stikt overal van de goede voornemens en het melancholisch terugkijken op wat is geweest. Voor Wonderwerpen is dat niet anders. Afgelopen jaar rond deze tijd versprak Paul zich en werd Wonderwerpen geboren. Allebei enthousiast over deze nieuwe vondst was een domein snel vastgelegd en begonnen we ijverig aan dit nieuwe avontuur. Beiden vastbesloten er iets moois van te maken en nietsvermoedend van hoe dit alles verlopen zou. Als…

"Het verzoek"

De Sleutel -3-

Als ik wakker word schijnt er een heerlijk ochtend zonnetje, door de spleetjes in de rolluiken, onze slaapkamer binnen. Hugo wordt ook wakker en vraagt me of ik uitgerust ben. Ik denk het wel, hoezo? ‘Je bent gistermiddag in slaap gevallen op de bank en je was met geen mogelijkheid wakker te krijgen, dus heb ik je maar laten liggen. Ik schrok wakker toen je vannacht boven kwam.’ Boven kwam? Ik kan me daar niets…

"De Sleutel -3-"

Grapefruit en bosbes

Soms denk ik over zaken na die mijn hoofd niet helemaal kan bevatten. Het lijkt dan of mijn gedachten een loopje met mij nemen en ik kom onherroepelijk vast te zitten in iets waar ik geen weet van heb. Zo zag ik onlangs een boeiende TED van Johnathan Bergman die mijn raderen deden draaien. Bergman legt uit dat een atoom een ongelofelijk klein deeltje materie is. Stel, je neemt een grapefruit en je blaast alle…

"Grapefruit en bosbes"

Koning Winter

Ik dacht even dat het dit jaar aan ons voorbij zou gaan. En bijna had ik gelijk gekregen. Maar  afgelopen week was het dan toch zo ver. Strakblauwe lucht, prachtige ochtendzon en alles bedekt met een wit laagje poedersuiker.  Het heeft niet gesneeuwd en of we een witte kerst mogen verwachten weet ik niet. Maar het heeft prachtig gevroren en op alle planten in mijn tuin ligt een delicaat laagje rijp. Stiekem vind ik het…

"Koning Winter"